Hoe werkt het model nu precies?

Allereerst wordt de traditionele jaarrekening bepaald op de gewone manier. De hieruitvolgende profit wordt verlaagd met de Cost of Planet. De Cost of Planet bedragen 4.500 x ha (aantal hectares van de Footprint).  Uit deze berekening volgt het Maatschappelijk Resultaat.

Cost of Planet volgens Roland Menke

Waarom is het 4.500 keer?

Menke gebruikt een gewone rechte lijn (what else?) als denkmodel voor de werking van de aarde. Volgens het Living Planet  Report 1988 herbergt de aarde 13,4 miljard productieve hectares oppervlak. Op dit oppervlak wordt volgens de Wereldbank $60.115 miljard omgezet. Dat betekent dat er voor een hectare dus (gemiddeld) $ 60.115 / 13,4 ≈  $ 4.500

Het is maar een Investeringscriterium

Nu zou je denken dat Menke voorstelt om de bedrijven te belasten voor het gebruik van de aarde, maar dat is niet het geval. Het geld wordt niet echt betaald (en aan wie?), maar investeerders zouden moeten inzien dat je eigenlijk dit maatschappelijk resultaat voorop zou moeten stellen. Maar, zo schrijft Menke, de Cost of Planet zijn zo hoog ($ 4500 per jaar per hectare dus) dat bedrijven er niet in zullen slagen met om tot een positief Maatschappelijk Resultaatte komen. Daar is een forse reductie van de footprint voor nodig.

Vergelijking met de Kleureneconomie?

Op onze website ligt het voor de hand dit model te vergelijken met kleureneconomie. Een poging. Allereerst een compliment voor de stelling dat het idee “De Aarde Is Gratis” achterhaald is. En, deze rechtlijnige formule geeft voor een kapitalistische investeerder ongetwijfeld een aardige vuistregel hoeveel de aarde eigenlijk zou moeten opbrengen. Menke’s antwoord: $4500  meer per hectare dan je Netto Resultaat. Met de modelmatige becijfering van Planet – leunend op de Footprint lijk je dan een heel eind op weg.

Jammer genoeg hebben wij van de kleureneconomie het gehele geloof in de dollar (euro, etc) als basis voor “Wat is waarde” als geheel verworpen. Het model is voor kapitalisten bruikbaar als je wilt weten hoeveel Dollar er verdiend had moeten worden, maar of de zaak dan ook Planetair – Ecologisch dekkend is? Het uitrekenen van een resultaat in Dollars – ongeacht of je er 4500 af haalt of niet, blijft een onzinnige berekening als je wilt weten of een investering ecologisch duurzaam is.

Mijn stelling is:  De formule Planet = Profit  - 4500 * ha is een blindenstok. Het is beter dan niets, maar ermee leren kijken zul je niet leren. Het is trouwens wel een aardige blindenstok, want nauwelijks een bedrijf zou maatschappelijke winst maken en dat is een stelling die de kleureneconomie wel op zijn klompen maar niet op papier hard kan maken.

Bronnen:

• cost-of-planet.pdf
• http://www.duurzaamnieuws.nl/bericht.rxml?id=57326
• Voetafdruk / Footprint

• Herman Wijffels en zijn visie op duurzaamheid
• Hermann Scheer’s Groene Masterclass
• Locaties voor workshops gezocht
• Drukversie boek laat op zich wachten

Lees de nieuwsbrief “Herman en Hermann over duurzaamheid“.

Download audio file (radio-1-nachtvluchten-barry-voeten.mp3)
Luister naar het interview.

Een interview van een uur op Radio 1 in het programma Nachtvluchten op zaterdag 5 december. Live in de uitzending in het laatste uur van het programma: tussen 6 en 7 uur ’s ochtends. Natuurlijk waren wij erg vereerd toen we hiervoor werden benaderd!

Nora Romanesco en Barry Voeten

Het laatste uur van dit nachtelijke radioprogamma (het start al om 2.00 uur in de ochtend!) wordt altijd ingevuld met (tekst van de website):  “Persoonlijke gesprekken met bekende, minder bekende en onbekende (maar daardoor niet minder belangrijke) Nederlanders… ze hebben Boeiende Beroepen, nemen Stevige Standpunten in, of zijn Virtuoze Vertellers.”

Ik kan me goed voorstellen dat iemand die een nieuw economisch systeem bedenkt een interessante kandidaat is voor dit programma. Wat ik uit ervaring ook weet is dat Kleureneconomie niet altijd makkelijk is om uit te leggen. En dat bleek ook tijdens dit persoonlijke live interview op de radio het geval te zijn. Mijn conclusie achteraf is dat dit een mooie leerzame ervaring was, maar eveneens voor zowel interviewer als geïnterviewde een lastige opgave.

Denktrant

Presentatrice Nora Romanesco deed haar best om de beweegredenen waardoor iemand er toe komt een nieuw economisch systeem te bedenken te achterhalen, hoe dit er in de praktijk uit zal zien en hoe de persoon denkt dit systeem in de wereld te kunnen “uitrollen”. En op juist die vragen kon Barry moeilijk (of geen) antwoord geven.

Dit interview geeft voor mij eigenlijk ook heel duidelijk aan in welke denktrant we nu nog leven en dat de ideeën achter de Kleureneconomie eigenlijk precies tegenovergesteld zijn. En daarom ook zo verdomd lastig om uit te leggen! Maar hieronder wil ik toch een poging wagen:

Vrijwillig en verantwoordelijk

Het huidige economisch systeem is een vaststaand feit waar iedereen die op deze wereld geboren wordt, mee wordt geconfronteerd. Onder “deelname” aan dit “spel” is erg moeilijk uit te komen! Je moet eraan meedoen, je hebt geen keuze (alhoewel?).

De vraag tijdens het interview over hoe we dan denken dit idee in het echt uit te kunnen voeren is moeilijk te beantwoorden. Dat komt omdat één van de ideeën achter Kleureneconomie is dat deelname aan dit “spel” alleen op vrijwillige basis kan geschieden. Het is niet de bedoeling om het van bovenaf verplicht te stellen.

“Maar als je zo’n idee hebt om de wereld te verbeteren dan moet je zelf toch voorop gaan, de leiding nemen?” Dit was een andere vraag die Barry kreeg.

Tsja, eigenlijk is dit nog zoiets dat niet geldt voor Kleureneconomie. Idee is juist dat iedereen zelf zijn/haar verantwoordelijkheid neemt en niet gaat afwachten tot een leider (of regering/bedrijf/goeroe enz) met de ultieme oplossing komt in de trant van: “Volg mij, en alles komt goed!” Eeuwenlange ervaring heeft, mijns inziens, geleerd dat dit meestal niet zo goed werkt!

Dé oplossing?

Nora Romanesco en Barry Voeten bij de Radio-1 Eén

Wat het interview voor mij aantoonde was dat er nog steeds het idee heerst dat mensen behoefte hebben aan leiders en misschien, onbewust, zelfs aan het opgelegd krijgen van regels en systemen. Toch geldt dat volgens mij voor steeds minder mensen en hopelijk zet deze “trend” zich ook voort! Met Kleureneconomie pretenderen wij (van stichting Kleureneconomie) een oplossing te kunnen bieden. Is dit dé oplossing? Geen idee? Zou die dan bestaan: dé oplossing?

Of zijn er misschien meerdere oplossingen waardoor iedereen er één “op maat” zou kunnen kiezen? Of … is dat een onmogelijk idee?

Ik denk het niet want Kleureneconomie is natuurlijk niet uniek. Verspreid over de hele wereld bestaan er al een paar duizend alternatieve, lokaal opererende economische systemen die bestaan naast het “verplichte” systeem. Voorbeelden in Nederland zijn de Letskringen en de Gelre. En in Groot Brittannië zijn vanuit de Transition Towns beweging de Totnes Pound en de Lewis Pound ontstaan. Ook zijn er systemen die rekenen met zorgpunten of in arbeidsuren.

Transparant

Als er dan zoveel andere systemen zijn, waarom dan ook nog een Kleureneconomie?

Wat wij met Kleureneconomie willen bewerkstelligen is dat ons economisch handelen transparant wordt, dat we precies kunnen zien waar we mee bezig zijn om zo in balans te kunnen komen.

Kost iets een hoop energie (rood)? Is het recyclebaar / cradle to cradle (groen)? Of creëren we afvalproducten (blauw)? Wij denken dat het moeilijk is om deze transparantie met een ééndimensionaal systeem (euro, dollar of zoals bij LETS: ster) te bewerkstelligen. Wat bij lokale systemen overigens wel heel goed werkt is om het geld binnen de gemeenschap te houden en te laten circuleren. Ze maken echter niet inzichtelijk wat we aan het doen zijn.

Alle problemen de wereld uit?

Maar ook al gaat de hele wereld morgen in één keer in kleurtjes rekenen en betalen, dan zijn natuurlijk niet opeens alle problemen de wereld uit. En worden mensen in één klap volkomen eerlijk en betrouwbaar? Vast niet.

Wat we wel gaan wel zien is door wie en waar veel blauw wordt gecreëerd. En met blauwe muntjes kun je geen rode of groene of rood/groene producten kopen. Nu kan dat wel. Door het huidige eendimensionale stelsel kan de directeur van een fabriek die een vervuilende productiemethode gebruikt, zelf wel (groene) biologische groenten kopen.
Daarnaast kan de transparantie ervoor zorgen dat vervuilers sneller zullen worden aangesproken op hun gedrag en bovendien wordt het maken van een duurzame keuze gemakkelijker. De duurzaamheid is immers af te lezen aan het prijskaartje. Iets dat nu, ondanks diverse keurmerken, nog steeds heel lastig is voor de consument.

Blauw fout?

Willen we met Kleureneconomie dan een rood/groene wereld creëren en is blauw dus fout? Ook dit is eigenlijk weer een vorm het oude zwart/wit denken. Blauw hoeft niet fout te zijn, het kan een bewuste keuze zijn. Persoonlijk wil graag in een wereld leven die meer in balans is met de natuur, maar ik wil ook blijven internetten. En nu denk ik niet dat mijn computer met materialen als hout en planten gebouwd kan worden! Dus ik kan er bewust voor kiezen om producten met blauwe onderdelen te kopen. Toch denk ik ook dat in de toekomst het intelligente design dat is geïnspireerd door de natuur prachtige oplossingen zal bieden voor de blauwe “foutjes”! Cradle to cradle heeft dat al bewezen.

Verder

Of we in de nabije toekomst nog meer mediaoptredens zullen doen is niet waarschijnlijk. Kleureneconomie is en blijft moeilijk om voor een algemeen publiek in een kort tijdbestek uit te leggen. Ook hebben we ervaren dat het belangrijk is dat een toehoorder vanuit eigen interesse en eigen vragen uitleg krijgt. Dus mocht u na het radiointerview interesse hebben of vragen? Indien we het kunnen, voorzien we ze graag van een antwoord!

Van 06.00 uur tot 07.00 uur : Een Eigengereid Trio!. Drie brutale zaterdagen lang de persoonlijke voorkeuren van uw immer toegewijd Nachtvluchtenteam. Onze nieuwsgierigheid gaat uit naar drie Musketiers van verschillend pluimage. Welke markante levenspaden bewandelen zij, wat daagt hen ultiem uit en hoe laten zij iedere keer weer het levensvuur oplaaien? Een droom van een drie-eenheid laat ziel en zaligheid zien. Barbara Elbert zet ingenieur en kleureneconoom Barry Voeten in de schijnwerpers.

U kunt de uitzending beluisteren op Radio 1, tussen 06:00 en 07:00 uur in de vroege ochtend van zaterdag 5 december. Ook via Internet te beluisteren, via http://www.radio1.nl. U kunt reageren en bellen!

Daarom is er vanaf vandaag de Kleureneconomie-Ning. Iedereen kan inschrijven, deelnemen en nieuwe leden uitnodigen. Met dank aan Transition Town Breda voor het goede voorbeeld!

Ga verder naar  http://kleureneconomie.ning.com/

In hoeverre is uw bestaan bestand tegen de bedreigingen die wellicht de komende tijd op ons pad te vinden zijn? Zijn we afhankelijk van de dagelijks verse producten van de supermarkt of heeft u zelf iets uit uw tuin? Heeft u echt een auto nodig om op het werk te komen of komt u er zonder ook wel?

Heeft u voldoende veerkracht in geval van dip-situaties? Daarvoor is de Checklist Crisis-Veerkracht van Stichting Kleureneconomie. Aanstaande zondag, op de Dag van de Vooruitgang in Maassluis, kunt u de checklist invullen bij de stand van deze stichting op de parkeerplaats Vrijdagmarkt tussen 13.00 en 16.00. We meten dan uw veerkracht ten opzichte van de andere Maassluise
deelnemers. Ook krijgen we zo inzicht in de veerkracht van Maassluis als geheel. De uitkomsten worden vanaf 16.00 bekend gemaakt.

Wilt u minder afhankelijk leven van de olie-import en ook elke dag lekker smikkelen? Het is voor iedereen belangrijk én goed te haalbaar om je veerkracht te verbeteren. Naar Engels voorbeeld van de succesvolle Transition Towns begint ook in Maassluis een Transitie Initiatief. We beginnen met het bijeenbrengen van geïnspireerde en enthousiaste mensen. Zonder vooropgesteld plan gaan we aan de
slag. De eerste bijeenkomst is op: maandag 6 oktober 2008, om 20.00 uur. Locatie: Stichting Kleureneconomie, van ‘t Hoffdreef 38, 3146 BR Maassluis.

Samen met vormgeefster Stefanie, Ruud en zijn nicht werd de stand bemenst en met succes! Veel bezoekers namen de ansichtkaart met het nieuwe logo aan en waren na een blik op de kaart benieuwd waar de driekleurige regenboog voor stond.
“Kleureneconomie, kunt u zich daar iets bij voorstellen?” werd een veelgebruikte openingszin, waarna getracht werd om mensen binnen enkele minuten het doel en de werking van kleureneconomie uiteen te zetten.

De beurs heeft ook weer het nodige opgeleverd: zo was er een enthousiaste dame van de club en het tijdschrift Genoeg, die ons uitnodigde voor een speciale Genoeg-dag in 2009 en toonde een uitgeverij interesse in het boek ‘Een evenwichtige economie’.

Ook was er iemand die aangaf zich in te willen zetten voor een film over kleureneconomie, een wens die we toevallig (?) enige tijd terug het universum in hadden geschoten!