Hoofdwerken van Willem Hoogendijk

Willem Hoogendijk is een bekend als econoom maar van huis uit was hij professor in de rechten. In de jaren 90 schreef hij Economie Ondersteboven en het vervolg, De grote Ommekeer. In “Economie Ondersteboven” laat Hoogendijk zien hoe de mens loopt aan de leiband van het geld. De heilige graal van de economische groei weet hij te ontzenuwen: het is de rente die de groei-dwang veroorzaakt. Ook de neerwaartse spiraal waarin je komt als het welzijn van de mens in de knel komt wordt mooi uitgebeeld. Een regelrechte eye-opener.

Het tweede belangrijke werk, De Grote Ommekeer, staat bol van de dingen die “zouden moeten gebeuren”. Een nuttige bron van inspiratie.

Beide werken werden gelezen binnen Jongerenplatform Duurzame Ontwikkeling Enschede, in de tijd dat de Visie op de Lokale Agenda ( Enschede 2050) werd geschreven. Zodoende stond Hoogendijk onbewust aan de basis van de ontwikkeling van Kleureneconomie.

Inspiratie voor de Kleureneconomie

Barry Voeten, bedenker van de Kleureneconomie, is dus erg geïnspireerd door het werk van Willem Hoogendijk. Essentieel is de groei-dwang in de economie, die Hoogendijk nauwkeurig weet te verklaren. Het feit dat de natuur niet alleen groei kent, maar ook sterfte, is niet onder alle economen doorgedrongen. Je zou zowel de groei als de sterfte mee moeten nemen in het economisch model zelf, zodat je systeem een afspiegeling wordt van de natuur.

Een ander belangrijk punt dat Voeten opstak van Hoogendijk is zijn actielijst. In De Grote Ommekeer staat een opsomming van pagina’s lang wat er allemaal moet veranderen om die ommekeer te maken. Om een duurzame maatschappij te krijgen. Voeten is het weliswaar eens dat al die dingen zouden moeten gebeuren, maar de manier waarop verschilt. Liever één nieuwe duidelijke koers en aan die koers kunnen we dan al die losse dingen ophangen. Eén voor één krijg je al die kleine correcties nooit gedaan.

Een nieuw Ontwerp

Hoogendijk is van huis uit jurist, maar Voeten is als ontwerper opgeleid. De economie is als een te ingewikkeld computerprogramma dat vol met bugs (fouten) zit. Het is zo erg, dat je beter een heel nieuw programma kunt schrijven, dan te proberen het te repareren. Voeten en Hoogendijk hebben elkaar een paar keer ontmoet, maar de Hoogendijk heeft de Kleureneconomie niet ‘opgepikt’.